...

Środa, 20 sierpnia 2014 · dodano: 20.08.2014 | Komentarze 0

Dziś w pracy trochę łatwiej, głównie czasochłonne serwisy, więc jakoś zleciało.
Droga do pracy, to ciągła walka z wiatrem i chłodem. Niestety, czuć, że lato się kończy.
Może i przez to, tak po trosze, myślami pomału jestem na Bałkanach.

...

Wtorek, 19 sierpnia 2014 · dodano: 20.08.2014 | Komentarze 0

W pracy ciężko po tylu dniach wolnego... Wiedziałem to zaraz po przebudzeniu, dlatego zajechałem tam dopiero na jedenastą... No i łatwo nie było, ale jakoś przebrnąłem.

Wracając zgarnąłem z pracy Justynkę i pokrążyliśmy trochę po mieście za grą dla Dominików.
W domu z kolei rozgryzaliśmy naszą grę (SmallWorld) od Ewu i przed snem rozegraliśmy trzy partyjki... I znów spać po dwudziestej czwartej... ;)

...

Poniedziałek, 18 sierpnia 2014 · dodano: 20.08.2014 | Komentarze 0

Po ślubie, poprawinach i pięciu dniach spędzonych u Justynki rodziców (właściwie, to już Teściów ;)), przyszedł czas na powrót do Wrocławia.

Zapakowaliśmy więc rowery i wszystko, co nasze, na busa i ruszyliśmy do Wrocławia. Na miejscu szybki rozładunek nas, potem odwózka Adama i do Radwanic oddać busa. Tam nie udało się szybko wyrwać, więc chwilę posiedzieliśmy i dopiero zapakowaliśmy dupki na rowery i w końcu (!!!) dotarliśmy do domu, żeby... odpocząć. :)

...

Środa, 13 sierpnia 2014 · dodano: 20.08.2014 | Komentarze 0

Ostatni dzień w pracy przed kościelnym; po pracy wracam do domu, pakujemy się, zbieramy po drodze Adama i rower Ewu i po dwudziestej drugiej lądujemy w Mikolinie.
Na miejscu czekają na nas Mama Ela i Mama Zosia; wypijamy po dwa piwka i- nieźle umęczeni dniem pełnym wrażeń- kładziemy się spać.

...

Wtorek, 12 sierpnia 2014 · dodano: 12.08.2014 | Komentarze 0

Po pracy szybki powrót do domu po Justynkę i dalej w drogę- po buty na kościelny.
Bo wszystko najlepiej na ostatnią chwilę się załatwia. ;)

...

Poniedziałek, 11 sierpnia 2014 · dodano: 11.08.2014 | Komentarze 0

Do pracy zajechałem na jedenastą, ale musiałem trochę sił nałapać po ślubie Ewci i Dominika...

W sobotę rano przyjechali po nas Magda z Radkiem i ruszyliśmy pod Warszawę- droga spokojnie minęła, choć było trochę gorąco. Po dojechaniu na miejsce do siostry Ewy, szybkie przebranie się i pojechaliśmy do kościoła w Cegłowie (bardzo z resztą ładnego).
Po ślubie Młoda Para poszła z najbliższą rodziną na obiad, a my odwiedziliśmy Jeruzal, gdzie kręcono "Ranczo",  a potem wróciliśmy do domu Ewy siostry, gdzie urządziliśmy sobie popijawę czekając na resztę ;)

W niedzielę rano z Justką poszliśmy do Cegłowa, żeby spotkać się z Iwcią i Maćkiem, bo byliśmy umówieni na odebranie i przekazanie jego garnituru. Spotkanie trochę nam się przedłużyło, w efekcie końcowym wszyscy wylądowaliśmy u Ewy siostry i kontynuowaliśmy "wesele" :)

Powrót do Wrocławia grubo w nocy... Spanie w aucie, to nie spanie, więc dzień dzisiejszy poszedł właściwie na zmarnowanie. Do tego pogoda wcale nie nastrajała, bo odkąd wyszedłem z domu, aż do powrotu ciągle padało...
Ale dobrze, niech się wypada do szesnastego sierpnia.

---

...

Piątek, 8 sierpnia 2014 · dodano: 11.08.2014 | Komentarze 0

W pracy Kamil zorganizował kurs do hurtowni, więc na szybko zrobiłem swoją listę- dla Justki, trochę spóźnione na urodziny- komplet tarcz Shimano; dwieście trzy milimetry na przód i sto osiemdziesiąt na tył.



Do tego jeszcze przerzutkę na tył Shimano Deore Shadow Plus- coś, z czego osobiście jestem strasznie zadowolony, a brakowało nam tego u Justynki :)





Od dłuższego czasu nosiłem się z zamiarem kupienia nowego kasku; wybór stanął pomiędzy Ednura Singletrack, a Mavic Notch. Ostatecznie kupiłem Scott Vanish Evo- wygrała waga (i wygoda) oraz (nie ma się co oszukiwać) cena, która w hurcie była naprawdę przystępna i zachęcająca.

...

Czwartek, 7 sierpnia 2014 · dodano: 11.08.2014 | Komentarze 0

Rower Justynki po serwisie- wymiana sterów (już bez luzów!), linek i pancerzy, z przodu zamiana  tarczy na większą i ogólny przegląd.

...

Środa, 6 sierpnia 2014 · dodano: 06.08.2014 | Komentarze 0

W pracy wszyscy- trochę się poogarniało, trochę zamotek, ale atmosfera- mimo gej pary- spoko. :)

O siedemnastej skończyłem i zabrałem się za Justynki Canyona. Przyjechały nowe stery, więc grzechem było by nie wymienić od razu. Mimo ceny pozostawiają wiele do życzenia, ale wkrada się w to margines błędu mechanika ;) Pomijając to- linki i pancerze przerzutkowe wymienione ( na czerwone!) ;) Jutro powalczę dalej ze sterami, żeby Żona nie miała wrażenia, że jej kiera odpada ;)

---

A już niedługo, już na miesiąc...

"Błękit, jak twoje oczy,
A niebo ma morza ton.
W serce wymierzony pocisk,
Do szczęścia jest bliżej stąd.
Przeciągłe raporty cykad...
Przystanią jest każdy dzień.
Młodzieńcy na motocyklach-
Szkoda czas tracić na sen"

Czasami bywa tak, że...

Piątek, 1 sierpnia 2014 · dodano: 06.08.2014 | Komentarze 0

W końcu nadszedł długo wyczekiwany dzień wyjazdu do Świeradowa i Novégo Města pod Smrkem na singletracki... Wszystko przygotowane, dowiezione do pracy, pozostało więc czekać na to, aż Justynka przyjedzie pod wieczór do mnie do pracy, zapakujemy wszystko na pożyczonego z firmy busa.
Ekscytacja tym większa, że wszyscy z roboty znów uderzali na Rychleby, a my się wyłamaliśmy, bo to nasz wyjazd- nie dość, że ostatni przed kościelnym, to do tego jeszcze Justki urodziny. Namiot, ognisko, góry, rower i my.

W środku dnia, dość niespodziewanie, dzwoni Justynka i mówi, że rozmawiała z Kaśką i ma trochę lipę- nie dość, że nie dostała pracy we Francji, to dodatkowo straciła tą w Tychach, a żeby było śmieszniej, to z powodu zalegającego śniegu nie będzie jej wyprawy na Matterhorn, na którą czeka od roku... No i chciałaby, żebyśmy do niej przyjechali.
Początkowo się zdziwiłem, ale od razu powiedziałem, że nie- to miał być Twój urodzinowy wyjazd, wszystko mamy przygotowane pod Świeradów, a poza tym już trochę za późno na takie akcje; pomijając już fakt, że busa pożyczałem z pracy i mówiłem, że singletracki...
Jak Kaśka chce, to niech przyjedzie do nas i razem pojedziemy w Izery.
Stanęło na tym, że ona nie da rady przyjechać do nas, a my nie damy rady pojawić się u niej.

Reszta dnia w pracy zleciała strasznie opieszale, ale w końcu pojawiła się Justka. Dopakowaliśmy busa, zrobiliśmy zakupy spożywczo- alkoholowe na wieczór i wyjazd w ogóle i ruszyliśmy. Było już dobrze po dwudziestej pierwszej, gdy jadąc obwodnicą Wrocławia kierowaliśmy się na zjazd z autostrady w kierunku Zgorzelca. 
Rozmawiamy, śmiejemy się i ciągle w głowach siedzi nam nieszczęsna Kaśka- tyle razy nas do siebie zapraszała, a nam ciągle było nie po drodze tam wpaść. Tyle razy przyjeżdżała do nas, często na spontanie (czasem nawet na arcyspontanie); bywało, że- pomimo tego, że mieszka w Bieruniu- była z nami na wyjazdach, na które osoby z Wrocławia reagowały "bo za późno dajecie znać". Jak nie miał kto z nami jechać, to Kaśka właściwie była "pod ręką" mimo dzielącej nas odległości.
Popatrzyliśmy więc na siebie i prawie bez słów podjęliśmy decyzję, że zrobimy jej niespodziewankę i przyjedziemy.
Wszystko fajnie, ale byliśmy już na A4 w kierunku Zgorzelca. Znaleźliśmy (trochę błądząc... ;)) nawrotkę i znaleźliśmy się na tej samej drodze, ale w kierunku Katowic.
Pierwsza niemiła niespodzianka, rozczarowanie i trochę rezygnacja z naszego planu spotkała nas jeszcze na odcinku wrocławskim- niesamowity, ponadgodzinny korek od wysokości Kątów Wrocławskich aż za Bielany do bramek...
Nic to jednak- mimo chęci niespodziankowania, zadzwoniliśmy wcześniej do Kaśki, że będziemy (chociażby dlatego, żeby nie okazało się, że całą drogę jedziemy na darmo, bo jej na ten przykład nie ma... ;)); głupio więc byłoby się odmówić. ;)
Po drodze zastała nas już północ, droga trochę się ciągnęła, bo- jak się okazuje- autostrada wcale nie jest najszybsza; po drodze spotkały nas jeszcze dwa korki, wcale nie małe.
Kaśka w międzyczasie siedziała u znajomych w Tychach i kiedy w końcu trafiliśmy do tej śląskiej miejscowości po godzinie pierwszej, cały czas, przez telefon, służyła nam za dżipiesa ;)
Po dojechaniu do Anki i Maćka odbezpieczyliśmy nasze alkozapasy i zalegliśmy do rana.
Ku uciesze wszystkich, a Kaśki przede wszystkim.
Bo fajnie jest widzieć, że pomimo niewielkiej ilości snu nocy poprzedniej, jedenastu godzin pracy i blisko pięciu godzin w nocy za kółkiem (całuski i wielki szacun dla mojej Żony!)- kogoś tak cieszy nasz widok.

Miał być czas dla nas.
I był, bo okazało się, że dla nas jest ważniejsze to, że potrafimy zrezygnować ze swoich planów i pomóc komuś, kto tego potrzebuje.
Proste.

---