Pierwsza Ślęża 2013.

Sobota, 30 marca 2013 · dodano: 31.03.2013 | Komentarze 6

Usawiliśmy się o 11. przed Dworcem Nadodrze; wcześniej Robert dzwonił, żeby spotkać się o pół godziny wcześniej, a i tak się spóźnił. Przyjechał o 11:30, zapakowaliśmy rowery na auto i ruszyliśmy... po 12.
W Sobótce szybkie zakupy w Biedrze, dojazd na parking, rozpakowanie rowerów, śniadanie (właściwie drugie...) i ruszyliśmy.
Najpierw czarnym szlakiem okrążającym Ślężę do Przełęczy Tąpadła. Po drodze głównie śnieg i błoto, ale zdarały się też momenty, że jechaliśmy po totalnie suchej ziemi.
Szlak prowadził trawersem, więc raz było płasko, raz pod górkę, a innym razem z górki.
Ogólnie prosta trasa, ale ze względu na nawierzchnię było gdzie się umęczyć :)
Na jednym z podjazdów złapałem z przodu kapcia- nie wiem jak to się stało, ale przynajmniej była kupa śmiechu podczas wymiany. No i w ten sposób w Canyonie już tylko w jednym kole mam niemieckie powietrze ;)
Po wyjechaniu z lasu czekał nas kawałek wspinaczki asfaltem i chwilę później raczyliśmy się drugim (trzecim...) śniadaniem. Chwilka przerwy i do góry. Raz na rowerze, raz z rowerem :) Większość podjazdu szedłem pieszo- nie żeby coś, ale najzwyczajniej nie chciało mi się jechać w sytuacji gdy szedłem szybciej :) Bo ogólnie na wydeptanym śniegu opony całkiem fajnie się kleiły i bez problemu można było się wspinać.
Od Tąpadła na szczyt została poprowadzona droga krzyżowa z przystankami, więc szło się od przystanku do przystanku :) Przy dziewiątym wsiadłem już na rower i tak szczytowałem.
Przy szóstej stacji Browar powiedział, że odpada i zjedzie sobie sam do auta. Chwilę go motywowałem, ale się nie dał; nic na siłę- jak ktoś nie ma mocy, to gadanie jej nie przywróci.
Na czycie zimno, pusto i biało. No i dość późno, bo nagle siedemnasta się zrobiła. Chłopaki zjedli co jeszcze mieli, ja sam uraczyłem się zwycięskim szczytowym browarkiem :)
Zastanawialiśmy się chwilę, którędy zdjeżdżać- czy żółtym, tak jak weszliśmy czy czerwonym do Sobótki. Stanęło na czerwonym, bo prowadzi prawie na parking, a żółty do Tąpadła i czekałby nas jeszcze spory odcinek asfaltem.
Ogólnie czerwonym jeszcze nie zjeżdżałem, bo jest bardzo kamienisty i jedna trzecia szlaku to głazy, gdzie raczej ciężko by się zjeżdżało.
Okazało się, że śnieg skutecznie przykrył kamienie, a ludzie udeptali fajny szlak w śniegu. Po takim ubitym zjeżdżało się naprawdę świetnie- przyczepność genialna jak na takie warunki, jednak z hamulcami trzeba było obchodzić się bardzo delikatnie...
Sporo za połową zjazdu podłoże się zmieniło- z fajnego singieltracka w szeroką drogę z błotem i roztapiającym się śniegiem. Wbrew pozorom było o wiele bardziej ślisko i trzeba było się naprawdę skupić.
Na jednym oddcinku roztapiający się śnieg zamarzł i była typowa szklanka. Robert trochę zatańczył, ale ostatecznie się utrzymał. Widząc to całkowicie puściłem hamulce, żeby gładko przejechać, wystawiłem tyłek możliwie jak najbardziej do tyłu i przemknąłem po tym ponad 40km/h. Wrażenia nie do opisania :)
Podczas zjazdu palce mi zamarzły i jakoś tak dziwnie się usztywniły ;) Żałowałem, że przed zjazdem nie zalożyłem grubszych. Lenistwo nie popłaciło :|
Na parking dotarliśmy wszyscy cali i zdrowi. Nikt nie zaliczył gleby, nikt nic nie połamał.
Pozostała kwiesta z Browarem- gdzie jest i co robi; według naszych wyliczeń powinien zameldować się przy aucie jeszcze przed nami... Klasycznie, jak to w takich sytuacjach bywa- zostawił telefon w samochodzie. Długo jednak nie musieliśmy się denerwować, bo pojawił się na horyzoncie. Okazało się, że przy szóstej stacji trochę sobie posiedział i stwierdził, że skoro już jest w połowie, to szkoda odpuszczać :) No i się wgramolił i zjechał też czerwonym :) Szkoda, że się mineliśmy, ale przynajmniej wszyscy zaliczyli szczyt :)

Ogarneliśmy trochę siebie i rowery, zapakowaliśmy się i ruszyliśmy do Sobotelu na kawkę i żurek.
Powrót do domu w atmosferze durnych i szowinistycznych dowcipów przeplatanych ze wspominkami z trasy :)
I tak wesoło dotarliśmy do Wrocławia po 20.

Jak każdy wyjazd i ten ma swój tekst, a nawet dwa. Pierwszy, to Browara: "na dwunastej!" i drugi uniwersalny, choć dotyczący gółwnie Marka: "...bo masz chujowy rower". ;]

W każdym razie Canyon przeżył swój pierwszy wypad w "poważniejszy" teren i jestem nim jeszcze bardziej zachwycony. Zjeżdża się na nim genialnie, po prostym w terenie w ogóle nie trzeba podnosić tyłka z siodełka; to samo na zjazdach- łyka każdą nierówność.

Ogólnie wyjazd naprawdę udany. Przy okazji spełniłem małe marzenie, bo od zawsze chciałem zjechać ze Ślęży po śniegu :)

[url=Trasa [klik][/url]











Edit:

Michał w łopatologiczny sposób nauczył mnie dodawania zdjęć! Jeszcze raz wielkie dzięki! :) Strsznie to skomplikowane ;)

Masa.

Piątek, 29 marca 2013 · dodano: 31.03.2013 | Komentarze 0

Na Masie coraz więcej osób, coraz więcej integracji i w ogóle jakoś tak fajniej :)
Po przejeździe tradycyjnie już na piwko do "Pijalni"...


">W.M.

...

Czwartek, 28 marca 2013 · dodano: 29.03.2013 | Komentarze 0

Zerwałem się z rana, zjadłem byle jakie śniadanie (ale jednak śnadanie, które od jakiegoś czasu u mnie nie figurowało w dziennych posiłkach..) i ruszyłem.
Najpierw z CV w konkretne miejsce, po cynku od znajomego, który się tam wkręcił.
Rozmowa dość luźna i bardzo ogólnikowa. I jak wszyscy, dotychczas- odezwę się wkrótce.

Po drodze minąłem ZSB i jakoś mnie na sentymenty wzięło, że czasy to były zajebiste i w ogóle było fajnie... Nie to, co teraz.
Tylko dalej nie zmienili stojaków "urwikółek"...

Potem trochę pokrążyłem po Małej Sobótce i w stronę domu.
W międzyczasie zadzwonił Marek, żeby pojechać do SSC i załatwić sprawę z jego pękniętą ramą. Chyba mi wszczpił jakiegoś czipa, bo dzwonił z Odrzańskiej, kiedy akurat jechałem Świdnicką...

Przed SSC zajechaliśmy na moment do Sponsora, żebym mógł przymierzyć ciuchy teamowe i wybrać rozmiar.

Potem szybki ślizg przez Wzgórze Polskie (i szybki test kamery) i się rozjechaliśmy.
W drodze do domu wpadłem do F. po strecza- udało mi się sprzedać łapiącego kurz Fox'a :)

W domu miałem zostawić rower i jechać po Kasię MPK, ale coś nie pykło i pojechałem do niej rowerem.

A jutro to już w ogóle urwanie jaj się zacznie po dwunastej... :)

GoPro.

Środa, 27 marca 2013 · dodano: 27.03.2013 | Komentarze 2

Do Grzesia na Nowy Dwór (vel. New Jersey ;)) zapożyczyć kamerkę GoPro Hero 3. Pod sobotni wypad na Ślężę, który ciągle stoi pod znakiem zapytania...

Grześ nurkuje, więc miał tylko mocowanie na gumach do kasku (jak w czołówkach), ale da radę zamocować do rowerowego :)

I już wiem na co odkładam pieniądze :)
Od razu zainstalowałem w telefonie appkę (Dżizas, co za czasy?! ;)) i mogę sterować kamerką na głowie telefonem w ręce :)
Do tego w razie czego jest pilot... Wszystko przez WiFi (fifirifi!).
No ale podoba mi się to bardzo :)
Jutro obowiązkowy testing w terenie :)

...

Wtorek, 26 marca 2013 · dodano: 26.03.2013 | Komentarze 2

Kurtka teamowa odebrana od Sponsora, reszta ciuchów niebawem :) Ogólnie po zapoznawczym spotkaniu stwierdzam, że dość poważnie to wygląda :) To bardzo dobrze, spodziewałem się czegoś mniej "oficjalnego" ;)

Na początku czerwca oficjalna prezentacja teamu.

Potem z Robertem do Brzeziny Średzkiej obadać zjazd, który będzie na BM. Szczerze powiedziawszy- masakra, robi wrażenie i działa na wyobraźnię :)

Droga tam trochę asfaltem, trochę laskami i polami. Oczywiście było też oowiązkowe zabłądzenie, ale ostatecznie się udało.
Sam zjazd z dołu wygląda na prosty- taki trójfazowy. Z pozycji siodełka jest już ciut gorzej i jeszcze wyżej ;) Do tego trzeba utrzymywać pozycję, żeby nie zakończyć go efektownym telemarkiem w świetle fleszy, ku uciesze gawiedzi; po oswojeniu się ze stromością trzeba uważać na drzewa, które tylko czekają, żeby zaczepić kierownicę... W międzyczasie, a zwłaszcza pod koniec, trzeba uważać na korby, żeby o pieniek nie zahaczyć.
I to wszystko na, może, pięćdziesięciu metrach.
Jeden z bardziej hardkorowych zjazdów, które widziałem, a to przecież "tylko" Wrocław! Gdzie reszta typowo górskich etapów? :)
Dziś zjazd odpuściłem. Włączył mi się hamulec i już. Nawet trasą "alternatywną" rady nie dałem. Poczekam na roztopy i zobaczę co się pod śniegiem kryje.
Nie mniej jednak będzie trzeba tam wrócić i "zrobić" go kilka razy, żeby się przyzwyczaić. Tym bardziej, że owy zjazd jest na ok. 45km trasy maratonu, a wiadomo jak jest- człowiek wtedy już uśpiony myśli tylko o mecie, a kibice czekają na krew. A tam z pewnością się poleje.

Powrót "na szybko" asfaltem przez Wilkszyn.
Pod koniec walki z wiatrem trochę odjeło mi siły, ale to głównie przez brak śniadania i dwa browarki na trasie.

Rower spisuje się wyśmienicie i coraz bardziej go czuję. Zawieszenie z CTD jest naprawdę mega i zaczynam łapać się na tym, że momentami w ogóle tyłka z kanapy nie podoszę, tylko płynę...
Wszystko pasuje mi idealnie- wielkość ramy (warto było mierzyć się!), średnica kół, skok zawiechy dodaje odwagi i wiele wybacza na zjazdach i wertepach... Zakup jak najbardziej udany!

Pozycja bardziej turystyczna teraz, niż wcześniej racingowa na Scott'cie, więc odczuwam. Głównie barki i ręce (o wiele szersza kiera). Ale jeszcze trochę pokręcę i w wszystko się unormuje.

A, no i pierwsza gleba na Canyon'ie była :) Na prostym, na lodzie, jak amator :)

Ogólnie czuć różnicę w średniej prędkości, która zdecydowanie spadła- szerokie gumy, tylny amortyzator (który nawet na "Climb" trochę buja) i pozycja robią swoje.
No, ale szukałem roweru do enduro i all moutain, a nie rasowego, wyżyłowanego ściganta :)

Wracając zamieniliśmy się na trochę z Robertem rowerami. On ujeżdża KTM'a na kołach 29".
Siedzi się normalnie, nie czuć różnicy. Ale widać ją w efektywności jazdy- nie ma co się oszukiwać, jest po prostu szybszy. Na jego oponach (2,0"), to wystarczy raz depnąć i już czuć (i widać) różnicę.
Tylko rama trochę buja. Może taki jej charakter, może chodzi o ustawienie dampera.
No i "z boku" mnie to się nie podoba.
Pomimo "przewagi" tłentynajnerom mówię "nie". I już :)

Do pierwszego startu niespełna miesiąc, czas się rozkręcić, bo czuję brak km w nogach.

...

Poniedziałek, 25 marca 2013 · dodano: 25.03.2013 | Komentarze 0

Pokrążyłem po wałach i w okolicy Mostów Warszawskich... Ustawiałem SAG i ogólnie dostrajałem telepatory pod siebie. Wydaje mi się, że doszedłem do tego o co mi chodziło, ale dopiero wyjazd w górki to zweryfikuje :)

Bajkał.

Niedziela, 24 marca 2013 · dodano: 24.03.2013 | Komentarze 2

Bajkał na spontanie. Rzuciłem hasło na Rowersów, odpowiedział Robert i godzinę później spotkaliśmy się przy "ślimaku" na Armii Krajowej.
Ruszyliśmy przez Wilczą i Las Rakowiecki, Międzyrzecką i do Wyspy Opatowickiej.
Chwilę poszukaliśmy miejsca do zatankowania na Bartoszowicach i wałami uderzyliśmy w stronę Łan(ów?). Szczerze powiedziawszy spodziewałem się bardziej błota niż śniegu, ale dało radę przejechać. Minęliśmy most w Łanach i dalej wałem, już w dużo lepszych warunkach. Końcówka nad samo jezioro już z wiatrem w plecy, więc szybki przejazd przez błotko i dziury i moglismy uraczyć się mikroelementami w złotym płynie.
Następnie wałem w stronę Gajkowa, przejazd przez most i do głównej drogi na Czernicę. Tam przeprawka mostem kolejowym i dojazd do Kotowic.
W tych Kotowicach w lecie wszystko inaczej wyglądało, więc- nie ryzykując- pognaliśmy główną na Groblice. Potem krajową 94 prosto do Wrocka, z obowiązkowym czekpointem na Orlenie w Siechnicy, na uzupełnienie mikroelementów... w złotym płynie ;)
Rozjechaliśmy się w miejscu startu, więc wyszła sympatyczna pętelka.
Zarówno pod kołami, jak i w powietrzu dało się wyczuć, że wiosna walczy z zimą :)
Wniosek jest jeden- trzeba ją rozjeździć! :)

Rowerek spisał się świetnie. Aż nie mogę się doczekać, aż zacznie ekspolować górskie szlaki. W tygodniu chciałem uderzyć na Ślężę, ale rozmowa z przygodnie spotkanymi rowerzystami, którzy byli tam w sobotę, skutecznie mnie zniechęciła. No, ale kto wie co mi do łba strzeli w tygodniu ;)

...

Piątek, 22 marca 2013 · dodano: 23.03.2013 | Komentarze 0

Kanion.

Czwartek, 21 marca 2013 · dodano: 21.03.2013 | Komentarze 0

Po niespełna tygodniu od zamówienia w końcu jest :)
Miał przyjść jutro, a pojawił się dziś- w ramach niespodziewanki z okazyji kalendarzowego pierwszego dnia wiosny.
Niespodziewanka niespodziewanie śliczna, w przeciwieństwie do pogody.
No, ale nie można mieć wszystkiego od razu ;)

Z pudełka wyciągnałem prawie zestaw D.I.Y., ale dość szybko ogarnąłem całość.
Mniej, niż piętnaście minut i rower stał złożony.
Zapał taki, że może było by i krócej, ale obowiązkowo musiałem zdjąć pedalski plastik między kasetą a szprychami, a jak na złość nie mogłem znaleźć bacika.

Wrażenia z jazdy- coś niesamowitego. Jedno jest pewne- na HT wsiądę, jak faktycznie będę musiał. :)

To miejsce to arka straconego czasu...

Czwartek, 14 marca 2013 · dodano: 14.03.2013 | Komentarze 3

Dystans zawrotny ;)
W zasadzie tylko taki "dojazdowy", żeby nie tracić czasu i nerwów na MPK.

Finalizacja sprzedaży mieszkania. Ale już tak totalnie. Koniec i kropka.
Z całej sytuacji w głowie najbardziej utkwiło mi moje (oczywiście spóźnione) wpadnięcie do biura. I miny nowych lokatorów i tych wszystkch krawaciarzy i białych kołnierzyków, gdy zobaczyli spoconego ziomka w kasku (oj, za ciepło się ubrałem...), całego mokrego i brudnego od topniejącego na ulicach śniegu, którego pierwsze słowa brzmiały: "sorry, nie mogłem wyciągnąć kluczyków do roweru"...
Z pośpiechu zapomniałem o rękawiczkach, a jednak trochę targało i paluchy mi zamarzły :)
Nie mniej jednak, jak wchodzić, to z drzwiami i na pełnej kurwie :)

Parę podpisów i powrót ze (sporą...) gotówką w plecaku. I duszą na ramieniu.
Potem z duszą na ramieniu i sercem w gardle stałem przy wpłatomacie na Kuźniczej. Tylko ja mogłem wpaść na to, żeby wpłacać pieniądze w maszynie, która jednorazowo przyjmuje tylko sto papierków.
W środku kolejki były za duże, a mi na czasie zależało...

... żeby napić się piwa.
Kiedyś to miejsce nazywało się Highlander, miało stylowe beczki, dywan, zajebisty bar i jeszcze lepszych barmanów. I tam, pięć lat temu, poszedłem na piwo po kupnie mieszkania.
Dziś to nazywa się Pijalnia. Sieciówka, w której za grosze można kupić szczyny i do tego zjeść psa zmielonego z budą i łańcuchem.
Jednak sentyment do miejsca pozostał i tam wypiłem dziś piwo po sprzedaży mieszkania.

I tak sącząc sobie to piwo przypomniało mi się nagle, że w mieszkaniu zostawiłem deskę sedesową. Ale taką przezroczystą z wtopionym drutem kolczastym, pinezkami i żyletkami.
Kurwa, a taka zajebista była :/

Rower zamówiony. Niebawem ma przyjść rachunek do zapłaty i od tego czasu przesyłka startuje.
Może zdąży przed wypadem w Dolinę Baryczy.

W ogóle, to wiosna idzie i pojawiają się coraz to fajniejsze opcje wypadów :)
Będzie gdzie testować! :)